Museum of Futures to projekt powstały jako efekt rezydencji artystycznej wymiany i wspólnego dzielenia się praktykami dwunastu osób związanych z tańcem i choreografią z Polski i Szkocji. To tymczasowa społeczność twórcza, w której taniec, choreografia i dramaturgia służą do wyobrażania przyszłości nie jako opowieści o technologicznym postępie, lecz jako przestrzeni opartej na empatii, trosce i relacyjności.
W czasach rosnącej niepewności klimatycznej, politycznej, społecznej projekt zaprasza do eksploracji tego, co może oznaczać „ciało lub ciała przyszłości” – niedoskonałe, empatyczne, wspólnotowe. Celem projektu nie jest stworzenie gotowego spektaklu, ale zbudowanie sytuacji badawczej, w której taniec, choreografia i dramaturgia stają się narzędziami do tworzenia potencjalnych alternatyw dla obecnego porządku społecznego i artystycznego. Jak choreografować relacje? Jak współpracować nie odtwarzając znanych struktur władzy? Jak wyciągać wnioski z przeszłych i archiwalnych praktyk ruchu? Projekt, prowadzony przez dyrektora artystycznego Scottish Dance Theatre Joana Clevillé oraz polską reżyserkę i dramaturżkę Agnieszkę Jakimiak zakłada otwartość na różnorodność doświadczeń cielesnych, tożsamościowych i estetycznych. W czasach, gdy przyszłość staje się przedmiotem spekulacji rynkowych, a ciało miejscem kontroli Museum of Futures proponuje inny porządek: przyszłość jako relację, ciało jako przestrzeń negocjacji. Museum of Futures to międzynarodowa współpraca pomiędzy Fundacją Ciało/Umysł a Scottish Dance Theatre w ramach sezonu UK/Poland 2025.
MUSEUM OF FUTURES
8.10.2025. godz. 17:00 Muzeum Sztuki Nowoczesnej
Polska/Szkocja
Czas trwania: 180min
Wstęp możliwy w dowolnym momencie trwania performansu
– Po performansie odbędzie się spotkanie z artystami w języku angielskim.
– Aftertalk poprowadzą Agnieszka Jakimiak i Joan Clevillé – kuratorzy projektu
– Spotkanie będzie tłumaczone na język polski oraz polski język migowy.

Daniel Leżoń – artysta sztuk performatywnych, który zajmuje się cielesnością wyobraźni. Interesują go interakcje ciał i psychik — zderzenia, symbiozy, przekształcenia. Aktualnie angażuje się w działania polepszające kondycję psychofizyczną mężczyzn w Polsce.
Więcej
Obserwuje zależności między dynamiką osobistych procesów a kształtowaniem się wspólnoty. Przygląda się fizycznej realizacji wzorów kultury, temu, jak wspólnie kreujemy atmosferę w przestrzeniach, takich jak ulica, tramwaj, kolejka w sklepie. Tęskni za kulturową swobodą przeżywania przyjemności, dotyku, bliskości innych ludzi. Istotna w jego pracy i życiu codziennym jest komunikacja subtelna — rozpoznawanie komunikatów przed ich werbalizacją, rozumienie się na poziomie ciała. Obserwuje, jak codzienne gesty uosabiają procesy wewnętrzne — procesy wyobraźni — i jak z tych gestów składamy kulturę. W swoich pracach szuka możliwości rozpoznania kodów kultury, rozmontowania i przekształcenia ich. Jest artystą skupionym wokół zmysłu interocepcji. Pracuje z ruchem i dotykiem. Jako choreograf tworzy gesty, sytuacje, tymczasowe wspólnoty i zasady ich działania. Współpracuje z zespołem twórczym Pameli Leończyk, teatrami dramatycznymi w Polsce a od 2012 roku z grupą artystyczną Stella Polaris z Norwegii. Nauczyciel ruchu i podstaw aktorstwa na Akademii Muzycznej w Katowicach (2020–2024). Koordynator programu Przestrzenie Sztuki Katowice (2020–2022). Jest założycielem i przedstawicielem Stowarzyszenia IMSPACE: Imagination Space Center wspierającego samodzielne działania twórcze absolwentów Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu oraz Zakładu Tańca w Katowicach. Współtwórca projektu Collisions Shop realizowanym przez Massachusetts Institute of Technology.

Misia Żurek – tancerka, twórczyni performansów, antropolożka eksperymentalna. Ukończyła dwa kierunki magisterskie w dwa lata w dwóch krajach jednocześnie – Contemporary Physical Performance Making na Estońskiej Akademii Muzyki i Teatru oraz Antropologię w ramach MISHiS na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Więcej
Dwukrotnie otrzymała Stypendium Artystyczne Rektora (UAM) oraz Stypendium Twórcze Miasta Poznania na rozwój, pracując jako asystentka w stowarzyszeniu bewegende kunstformen w Zurychu. Jej główne zainteresowania to współistnienie, wspólne zamieszkiwanie, antropologia troski, fikcja spekulatywna, remix i recykling w ramach tańca i sztuki performance. Jest byłą członkinią Młodego Teatru Ruchu, z którym pracowała w Poznaniu, Iwano-Frankiwsku i Blossin. Występowała na Festiwalu Malta z MichaelDouglas Kollektiv, na Festiwalu Fama z Common Collectiv, na Festiwalu Short Waves, Czasie Letnim. Prowadziła warsztaty w Berlinie, Budapeszcie, Paryżu i Poznaniu.

Stanisław Bulder – absolwent warszawskiej Akademii Teatralnej, a także florenckiej Opus Ballet. W tym roku broni dyplom magisterski na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Stypendysta europejskiego programu dla artystów niezależnych Culture Moves Europe i tegoroczny rezydent Komuny Warszawa x Festspielhaus Hellerau. Zajmuje się tańcem, choreografią, ruchem i jego brakiem. Angażuje się w walkę o prawa zwierząt „hodowlanych” i dąży do tworzenia emancypacyjnych prac artystycznych działających na rzecz zwierząt innych niż ludzie. Lubi (nie robi) formę, techno i klaunadę. Nie lubi pisać bio.

Aleksandra Lemba – tancerka, psychoterapeutka DMP (Dance Movement Psychotherapy), psycholożka, trenerka warsztatów umiejętności psychospołecznych, certyfikowana koordynatorka scen intymnych. Prowadzi warsztaty taneczne, ruchowo-rozwojowe, psychologiczne oraz psychoedukacyjne dla różnych grup w całej Polsce. Współpracuje z osobami artystycznymi i reżyserskimi na różnych polach: filmu, sztuki, tańca. Eksploruje tematy związane z relacją ja-ciało-emocje, poszerzaniem świadomości ciała oraz budowaniem z nim bezpiecznej relacji; z uświadomionym odczuwaniem własnego ciała, ekspresją w ruchu i podążaniem za niewerbalnymi sygnałami płynącymi z ciała. Łączy wiedzę psychologiczną z praktykami taneczno-ruchowymi, psychoedukując poprzez ruch i wspierając rozwój somatyczny.

sos k. osowska // soska osowska (ona/jej/xx) – neuroatypowa i queerowa osoba twórcza (tancerka, performerka, choreografka, autorka tekstów, aktywistka) związana z ruchem wegańskim, więc/i feministycznym, antyprzemocowym. Priorytetem i fascynacją jest dla niej kolektywny proces twórczy z poszanowaniem indywidualnych potrzeb i pragnień w zgodzie z ideą neuroróżnorodności, w którym ograniczenia są traktowane jako zasób.
Więcej
Taniec i ruch są dla niej doświadczaniem płynności energii, tożsamości, relacji ludzkich i więcej niż ludzkich. Postrzega je jako sposoby wzmacniania siebie i społeczności, poczucia sprawczości, doświadczania fizyczności, duchowości i emocjonalności. Jej misją i celem – do których dążenie ma zapisane w gwiazdach – jest kolektywna przemiana w stronę empatii, przyjemności i celebracji różnorodności. Jako tancerka współtworzy spektakl ŁYS (chor. ana szopa), jako członkini kolektywu PLUR współtworzy choreograficznie i performersko spektakl M4G1C BL0W (Teatr Komuna Warszawa). Jej teksty zostały dwukrotnie opublikowane w gazecie choreograficznej Ruchome Teksty oraz ucieleśnione przez nią na wydarzeniach Ruchome Teksty Performatywnie. Jej dramat stworzony w ramach Katowickiej Rundy Teatralnej został opublikowany w Antologii dramatu o Katowicach. Teksty na mieście. Performowała w galeriach sztuki takich jak Rondo Sztuki – Galeria ASP, Galeria Bielska BWA, lokal_30, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Współprowadzi z Ulą Dziurdzią warsztaty ruchowe dla osób neuroqueerowych.

Magdalena Kowala – tancerka, choreografka, edukatorka ruchu, nauczycielka jogi, tłumaczka języka hiszpańskiego i katalońskiego. Od roku 2019 tworzy kolektyw Hertz Haus, z którym jako tancerka i choreografka współtworzyła spektakle: Her(t)z, Solo na 4 kaski i stracony czas w reżyserii Anny Piotrowskiej, 102 i pół, Unbody (I nagroda w konkursie The Best Off), Portrety beznadziejne – spektakl usieciowiony, Mirroring, Frauen in Flammen, Hotel H. **** w reżyserii Dominiki Knapik, nagrodzony w Konkursie SzekspirOFF To bitch or not to bitch oraz Hate Haus w choreografii Ramony Nagabczyńskiej. Iyengara.
Więcej
Artystka poza działalnością zespołową interesuje się terapią w tańcu, ukończyła kurs w ramach Projektu Zatańcz z Parkinsonem I Kurs Dance for PD® w Polsce oraz kurs Dance for PD® Training Workshop w Barcelonie podczas Międzynarodowego Kongresu Choroby Parkinsona. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w roku 2024, w ramach którego zorganizowała roczne warsztaty tańca dla osób z chorobą Parkinsona. Aktualnie jest w trakcie programu nauczycielskiego jogi wg metody B.K.S.

Molly Danter – tancerka, performerka. Pochodzi z wyspy Skye w północnej Szkocji. Uczyła się w London Contemporary Dance School. Związana przez pewien czas ze Scottish Dance Theatre brała udział w spektaklach m.in. Emanuela Gata i Brazilian Dance Collective. Pracowała jako niezależna tancerka w Wielkiej Brytanii i w Europie.
Więcej
Jako performerka współpracowała m.in. z: Barrowland Ballet, Robem Heaslipem, Charlotte Mclean, Curious Seed, Shotput i Scottish Opera. Brała udział w interdyscyplinarnych kolaboracjach m.in. z artystką wizualną i dźwięku Alliyah Enyo, rzeźbiarką Caroline Dear czy perkusistą Stuartem Brownem. Jest członkinią Collective Endeavours – muzyczno-tanecznego kolektywu z Glasgow, który wykonuje improwizowane utwory i celebruje demokratyczne decyzje artystyczne. W okresie pandemii, podczas sadzenia drzew i warzyw w rodzinnym gospodarstwie na wyspie Skye, tańczyła w rolniczej szopie udostępniając online niektóre z „tańców w szopie”. Ich zredagowana wersja została zaprezentowana przez Digital Buzz Festival organizowany przez Scottish Dance Theatre w 2021 roku. Molly, kierowana miłością do natury, stworzyła „partytury mchu” (inspirowane wzorami mchów), eksploruje kreatywne ścieżki z jego użyciem; prowadzi eksperymenty i wykłady performatywne.

Kassichana Okene-Jameson – tancerka, choreogrfaka. Urodzona w Londynie, ukończyła Northern School of Contemporary Dance. Od tego czasu współpracowała z wieloma brytyjskimi choreografami i zespołami w tym z Extended Play, ACE dance and music i TRIBE. Występowała z BODHI PROJECT dance company (Salzburg), w choreografiach Reut Shemesh i Adrienn Hód.
Więcej
W 2022 roku wystąpiła w plenerze z SAY i PROTEIN Luki Silvestriniego. Lubi eklektyzm freelancingu; pracowała w filmach i performansach z markami, takimi jak Hermes (z Georginą Starr), Nanushaka, Birthright, Tinder i reżyserami (Lou Jasmine). Współpracowała z różnymi artystami, w tym Hercules & Love Affair i występowała na całym świecie z Ritą Orą. Tworzyła choreografie dla Sony Music, MORGAN i BA (Hons) Degree w NSCD (TRIBE). Ponadto uczyła w Swindon i Trinity Laban CAT Schemes oraz w South East Dance. Główną inspiracją Kassichany jest muzyka; napędza ją prosta radość ruchu i ekspresji. Interesuje ją zagadnienie kwestionowania polityki ciał w przestrzeni; rozwija swój projekt badawczy Yielding in Space, wspierany przez artsdepot. Ceni sobie otwartość Scottish Dance Theatre i pracę Pirates! Joana Cleville.

Ben McEwen – tancerz, badacz ruchu. Ukończył Trinity Laban i cykl szkoleniowy w P.A.R.T.S. Jako tancerz i badacz ruchu pracował m.in. z Verą Tussing, Charlotte Spencer Projects, Francesco Scavetta/Wee i Lisą May Thomas. Inicjuje projekty badając takie zagadnienia jak: zbiorowość, sprawczość, dotyk, zgoda, zakłócenia oraz przyjemność tańca. Jest częścią kolektywu działającego pod nazwą Salvage – ruchu na rzecz szkoleń, wzajemnego wsparcia i tworzenia tańca w kontekście obecnych zakłóceń w życiu zawodowym i osobistym. Oprócz występów prowadzi zajęcia i warsztaty w całej Europie dla profesjonalistów i zespołów tanecznych. Był regularnym nauczycielem gościnnym w Trinity Laban i LCDS, jest nauczycielem wizytującym w kilku konserwatoriach i uniwersytetach, w tym NSCD. Praktykuje również japońską sztukę walki Aikido w Tetsushinkan (Londyn); uwielbia spacery i bieganie, szczególnie w górach.

Massimo Monticelli – tancerz, choreograf, nauczyciel. Urodzony w Bolonii, kształcił się w Trinity Laban w Londynie. Podczas studiów spędził semestr w Paryżu w Conservatoire National Supérieur. W 2019 był członkiem VERVE (NSCD, Leeds) podczas występów w Wielkiej Brytanii, Austrii i Szwajcarii, tańcząc w choreografiach Maxine Doyle, Joana Clevillé, Bena Wrighta oraz Noa Zuk i Ohada Fishofa. Wrócił do Włoch, gdzie pracował jako niezależny tancerz współpracował z choreografem Nicolą Galli), nauczyciel i choreograf.
Więcej
Rozpoczął też własną praktykę choreograficzną w 2021 roku i od tego czasu prezentuje swoje prace m.in. na Gender Bender International Festival, Romaeuropa Festival, Shanghai International Dance Centre, ATLAS Showcase w ImPulsTanz, FND Aterballetto i Inteatro Festival. W 2023 roku został artystą współpracującym z TIR Danza, włoską grupą taneczną, która obecnie współprodukuje jego prace. Poza ścieżką taneczną ukończył Uniwersytet Boloński na kierunku Literatura Modernistyczna i otrzymał tytuł magistra w zakresie studiów teatralnych. Rozdarty między pasją odkrywania świata i miłością do swojego kraju, nie przestaje szukać okazji, aby wyruszyć w podróż z plecakiem lub szerzyć informacje Bolonii, jej pięknie i przysmakach. Dołączył do Scottish Dance Theatre w 2024 roku i nadal pracuje nad budowaniem relacji między Włochami a Wielką Brytanią.

Kieran Brown – tancerz, choreograf, projektant kostiumów. Dorastał w Kornwalii, uczył się w Bodywork Company w Cambridge. Po ukończeniu studiów pracował w różnych stylach; występował na ceremonii olimpijskiej w 2012, tańczył z Jessie J, The Saturdays i występował na całym świecie z TeZukA Sidi Larbi Cherkaoui. Dołączył do Scottish Dance Theatre jako praktykant w 2016 roku. Wykonywał choreografie Antona Lachky’ego, Damiena Jaleta, Colette Sadler, Sharon Eyal, Fleur Darkin, Botisa Sevy, Emanuela Gata, J Neve Harringtona, Meytal Blanaru, Rosemary Lee, Sofii Nappi i Roser López Espinosa. Tworzy także własne prace i projektuje kostiumy. W 2019 stworzył In the spirit of material, solo z Jessie Roberts-Smith oraz kostiumy z folii bąbelkowej. Obecnie pracuje nad Queeran, the farmers son, autobiograficznym dziełem o dorastaniu jako queer na farmie w wiejskiej Kornwalii. Projektuje również kostiumy dla innych choreografów. Szkoli się na Focusing Oriented Professional. Jest obecnie gościnnym tancerzem w Scottish Dance Theatre.

Pauline Torzuoli – tancerka, choreografka. Urodziła się w Grasse na południu Francji. Kształcenie rozpoczęła od baletu w ESDC Rosella Hightower w Cannes, a następnie kontynuowała naukę tańca współczesnego w Codarts Rotterdam Dance Academy. Swoją karierę zaczęła jako freelancerka w Holandii; jej współpraca z choreografem Hiedi Vierthalerem w zakresie rozwoju metody ruchu Stream-Flow trwa do dziś. W 2012 roku dołączyła do Regensburg Dance Theatre pod kierownictwem Yuki Mori, gdzie współpracowała z choreografami takimi jak: Marina Mascarell, Stephan Thoss, Giuseppe Spota, Ihsan Rustem i Shumpei Nemoto. Równolegle do kariery tancerki rozwija twórczość choreograficzną. W 2017 została wybrana przez Choreographic Centre of Heidelberg jako jedna z pięciu rezydentek sezonu w ramach programu Focus Global. W 2028 roku dołączyła do Scottish Dance Theatre
CREDITS:
Koncepcja i opieka kuratorska: Agnieszka Jakimiak, Joan Clevillé
Wykonanie i współtworzenie: Kieran Brown, Stanisław Bulder, Molly Danter, Sos Kosowska, Magdalena Kowala, Aleksandra Lemba, Daniel Leżoń, Ben McEwen, Massimo Monticelli, Kassichana Okene-Jameson, Pauline Torzuoli, Misia Żurek
Rozwój projektu: Edyta Kozak, Joanna Szymajda, Anna Szaniawska.
Koordynacja projektu: Paulina Szczęsna
Produkcja projektu: Alison Thomas, Paulina Szczęsna, Anna Szaniawska
Partner: Scottish Dance Theatre
Spektakl jest wspierany przez British Council jako część UK/Poland Season 2025