Ciało/Umysł 2025, Międzynarodowy Festiwal Sztuki Tańca i Performansu odbędzie się w dniach 8-12 października, w tym roku pokazy w STUDIO teatrgaleria oraz w Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Na Festiwalu swoje prace zaprezentują: Louise Lecavalier, kanadyjska ikona współczesnego tańca ekstremalnego, która wystąpi po raz pierwszy w Polsce z DANSES VAGABONDES; francuski choreograf Jérôme Bel ze spektaklem JÉRÔME BEL, którego scenariusz zrealizuje polski reżyser Wojciech Ziemilski; Scottish Dance Theatre z polską premierą RAY, emocjonalną podróżą, skupioną na niewerbalnej empatii i głębokim połączeniu, a także Edyta Kozak z AUTOPORTRETEM CHOREOGRAFICZNYM, który wzrusza, wyzwala emocje i zaprasza do własnych poszukiwań. Na C/U swoje prace pokażą też debiutująca na festiwalu Natalia Drozd ze spektaklem SUPERSTAR oraz nagrodzony Paszportem Polityki Wojciech Grudziński z BOW. REWIZYTA.
RAY
Ray zaprasza wykonawców i publiczność do emocjonalnej i duchowej podróży.
DANSES VAGABONDES
Ikona współczesnego tańca ekstremalnego występuje po raz pierwszy w Polsce. Lecavalier eksponuje intensywność, siłę i sensualność ciała.
BOW. REWIZYTA
Współcześnie ukłon najczęściej spotykany jest w teatrze – szerzej: w sytuacjach performatywnych.
SUPERSTAR
Superstar jest autorskim konceptem Natalii Drozd z dziedziny sztuki tańca i choreografii z zakresu expanded choreography, w której widzowie będą integralną częścią spektaklu choreograficznego.
JEROME BEL
Opowieść o źródłach twórczości, w której splatają się wątki osobiste, artystyczne i polityczne.
AUTOPORTRET CHOREOGRAFICZNY
Autoportret choreograficzny Kozak to spotkanie ze sobą – przestrzeń, w której ciało zaczyna negocjować.
Wydarzenia bezpłatne
MUSEUM OF FUTURES
Projekt łączy polskie i szkockie osoby artystyczne, które badają przyszłość przez wyobraźnię, troskę i współodczuwanie, eksplorując „ciała przyszłości” i taniec jako narzędzie zmian.
IN MOTION
Film dokumentalny. Wizualnie oszałamiająca opowieść o życiu i twórczości uznanej kanadyjskiej tancerki i choreografki Louise Lecavalier.
MYŚLAŁAM, ŻE TANCERKI NIE MAJĄ DZIECI
Wystawa to intymna opowieść o kobiecym ciele – narzędziu sztuki, bliskości i życia, a także o doświadczeniu bycia tancerką i matką, rolach długo uznawanych za wykluczające się.
